About Me

My photo
I'm a girl trapped on somebody's bod. I love Music and Arts and everything that associates with both. I wanna learn how to drive a car and a motorcycle. I wanna try bunjee jumping and some sort of height-freaking stunts. I wanna learn how to swim like an athlete and surf! I wanna learn how to play the piano, drums, guitar and harmonica. I wanna learn how to cook like a chef and bake cakes too! I hate liars and saying goodbyes too for it saddens me a lot. I love to write poems and draw. I always write how I feel. I love animated movies! =)

Tuesday, August 5, 2008

bakit too (2)?

August 5th, 2008 by iyahthought
“one love” by Acel Bisa is playing… I thought I was dreaming. Alarm ko na pla un…
I need to wake up na kc ang minsang pagpikit muli ng aking mga mata, malamang lunch time na ako magigising muli. Ganun ako tuwing umaga. Pahirapan ihiwalay sa kutson ang aking likuran. Pahirapan sa pagmulat ng aking mga mata. Kahit ata magpacontest ng unahan, talo sila pareho. KO! Hindi ko alam kung anu problema ng sistema ko. Kumpleto naman ang bilang ng oras ng pagtulog ko, base sa kung ganu na ako katagal dito kay Mother Earth. I’ll sleep at around 11. After PDA. Yeah ryt! Im a fanatic. Isang masugid na manunuod ng programang yaon. Madami naman kc ako natututunan. Sa singing techniques. Sa buhay buhay nila. Sa diskarte nila. Sa bangayan nilang alang kwenta. Sa kadramahan. Back-fighting chuvanez! Kasayahan. Biruan. Madami. ENVY. Hay! Sow Meni of dim!
Mumog time. Then mgCR. Punta na ako ng kwarto ko sa matandang bahay. (The author is not sleeping on her room for about a couple of days and soon become a couple of months). I’ll get my things. Undies, Robe,
Bath
towel, lil basket where I put my ligo-stuff. Then time check.
Punta naman ako sa aming munting kusina. Hmmnn. I seldom eat rice every morning. Kung kakaen man ako, mga ilang subo laang, solve na. Magtimpla nalng ako ng kape then lagyan ko ng gatas. Paminsan-minsan lang un kc di ako mahilig sa kape. Di kami bati ni caffeine. Bestfriend ko? Si mister
Milo
. Teka lalaki ba cia? Panu kc “o” as in Mil”o”. E bakit ung george at alex? Name ng gurlalush un minsan daba? Whatever! Basta!
Balik ulet ako sa lumang bahay. (ang matandang bahay at lumang bahay po e isang katauhan lamang kaya wag po kau malilito mga iho at iha). Niga-tutbrush then wash mah fes. Pasok sa CR. At un na! Then pasok sa kabilang banyo para maligo. Ilang minuto ba nagugugol ko paliligo? Hmmnn… minsan kc inaabot ako ng katok ng susunod sa aking maligo. Ahehehhe.
Hmmnn so fresh and clean! I’ll clean my nose ang ears. Then mah fez ulet. Put on lahat ng mga kelangang ilagay sa aking katawan at mukha. For my fes: Moisturizer, powder, blush-on and eye shadow (pag trip lang), eye liner, lip liner, lipstick and  lip shiner. For mah badi: deo-roll on, whitening lotion for dark spots on my skin, semi-whitening lotion for mejo may kaputian ng bahagi. (ahehhehe) Then I’ll put on my pants. Then my shirt/blouse. Next, my hair.
Ala
na time patuyuin, kaya kahit basa pa, nakapony na kagad. Kaya pagdating ng hapon, HEADACHE. Then sho-es.
I’ll go downstairs to check on myself sa harap sa malaking salamin. PERFECT! LOLz! Punta na kay mudra tsaka hihingi ng baon kapag ala na tlga ako wawartz. Ahehhehe. Make mano to her sabay sabing: “’Nay alis napo ako.”
Sakay ng tryke. Bayad ng 11 pesos.
Baba sa kabayanan para sumakay muli sa jip. Kalimitan pa nito kapag di ka magaling pumili ng sasakyan, aabutin ka ng “anung petsa na?” karumi! Bago ka pa sumakay sasabihin sau ng barker: “aalis na po tau pagkasakay nyo” LIAR! Minsan pa nga nakasakay ako ng jip na mejo malapit na mapuno. Un nmn pla eh mga barker din ang sakay para lang maengganyo ka sumakay at maisip mo na aalis na cguro to after a couple or minutes. KABWISIT!    Manloko pa daw ba ng pasahero.
Sa biahe.
Para
di ako mainip, nagdadala ako minsan ng buk para basahin. Un na lang minsan kc ang time ko para matapos ko na ung matagal ko na binabasang buk eh. Months yata bago ako makatapos ng isang buk. (Right now, THE WITCHING HOUR by ANNE RICE is the buk that the author is trying to finish reading. It’s book I of the Mayfair Chronicles.)
Baba naman ako ng bayan ulet. Lugal kung saan ako nagtatrabajo. Bigla ako mapapaisip. Teka nakuha ko ba ung sukli ko? Waaaaaaaaaaaaaaaaah!
Ala
nga pla ako sukli kc sakto ung binayad ko, 23.50. Kaya ako napasigaw kc naalala ko nung college student pa ako, nakalimutan ko ung sukli ko sa isang daan piso. My graciousness! Minsan kc may mga driver na swapang! Pagkabayad mo di ka kagad susuklian kahit pa kita mo sa pagitan ng knyang mga daliri na meron cia bills. Ang siste nga namn makakalimut k na humingi kung tlgang c kalimut ka. Tsk tsk tsk! Wawa nmn… meron nmng driver na nagbibingi-bingihan na kunwari ala cia narinig sa halos makailang-ulit mo ng paghingi ng sukli mo. Deadma ba. Susmayerz!
Asan na ba c akitch? Hmmnn bayan na nga pla. Baba ako sa malapit sa cimbahan sa bayan. Sakay naman ng tryke punta na upis. Dati kc nung my time pa ako. Dumadaan pa ko sa loob ng cimbahan. Magtitirik ng kandila duun tas magpapasalamat sa natupad na hiling sa birhen ng dolorosa. Tas kung may konting prob na nde masolusyunan at litung-lito na, hihiling ulet sa kanya. Close na nga kami eh. J I tell her about my prob as if im really talking to her. Sarap ng feeling. Pero sa ngaun, lagi akong gahul sa oras, di ko na cia nadadalaw dun. Madami na ako utang sa knya. *sigh*
Minsan namn iba dinadaanan ko. Dun lang sa may labas ng cimbahan. Ung may karatulang CR Women. Aheheh. Kc wiwing wiwi na ako. Sobrang dami ng tao sa labas nakapila. Tsk tsk. Panu ba to? Buti nlng iba pla pinipilahan nila. NFA rice pla. Ahehhee.
Time check. Kaya ba ng 10 mins ni mamang driver? Hmmnn… may bigla akong naalala. Napahawak nmn ako sa bulsa ng pants ko.
Ala
nga pla dun ung selefoni ko. Nasa bag ko na. Dati kc laging nsa bulsa ko phone ko. Pero after ako mawalan ng phone for 2 times, ndala na tlga ako. Nahulog kc sa bulsa ko. Palibhasa madulas kc. Tsk tsk tsk. Buti may phone lock pareho ung phone. Kaso napaisip ako. May software na nga pla ginagamit to unlock it. Sarap batukan ng sarili ko! ARAY!
Manong bayad  po. Sabay abot ng isang bente pesos at isang sampung piso. Bale trenta pamasahe. “pakipasok po sa loob” time check ulet. Haaay. 8:30:55. Wagi! Di pa ako late!
Finger scanner’s light turns red! Putcha namn oh! Di pa mabasa ng scanner ung linya sa daliri ko. Dapat daw kc mejo basa daliri mo. E anu gagawin ko lalawayan ko? Kadiri! Naisip ko tuloy, meron kya gumagawa nun dito sa aming opisina? Ehw!
Ala
akong kamalay malay dun…. Buti nalng basa pa buhok ko. Hinawakan ko hair ko tas un! Presto! “Passed” the scanner said. Time check. Waaaaaaaaaaaaaaaaaa! 8:31:00. LATE NA AKOH!
Ang inyo pong natunghayan e ang aking aktibidades mula paggising ko sa umaga hanggang sa makalapatang daliri ko ang finger scanner ditto sa aming opisina. Pero bakit nga ba ganun title ko ditto? Panu po kc, ung 2 e rating ko sa punctuality ko for almost 6 consecutive semesters. Huhuhuhuhuhu! BAKIT NGA BA TOO (2)?

WORZT OF D WORZT OF LYF

August 5th, 2008 by iyahthought
Pasintabi po sa mangilan-ngilan na readers na trip kumaen while reading somebody’s blogs… (some themes and languages of this blog may not be suitable for VERY YOUNG AND GOOD LOOKING-maseselang mambabasa)
  1. LVM habang sakay ka ng jeep at malau-lau pa bababaan mo… lahat na yata ng santo napagdasalan mo na harinawa eh mapigil ang gustong lumabas na kasamaan from your ass! Nakakapanlamig at nakakapanindig balahibong pakiramdam. Pati technique na narinig mo ng minsang may nag-demo tungkol sa connections of our body parts e ginawa mo na pero wa-epek pa din. Nakarating ka na ng bahay nyo at u really nid to deposit all that’s stores in u, namimilipit ka na sa sakit ng abs (naks! Meron k b nun?) pero ngkakarambolan lang  sila sa loob at tila nag-uunahan sa paglabas. Masuka-suka  ka na at lahat na yata ng kinain mo that day e gusto na kagad lumabas kahit nde pa nakakarating sa tiyan para magiling.
  2. Field trip nyo at malau pa ung venue pero wiwing wiwi ka na. Natiis mo na nde mapaihi sa salwal hanggang makarating k sa paroroonan. Kala mo pde na mghanap muna ng CR. Ginawa ng prof nyo e pinagmadali kau sa pgpila para sa exhibit… putcha! Di man lang nagtanung kung may kelangan na mgCR!
  3. Sakay ka ng bus (ordinary.. kc mahal sa Air-conditioned bus), may nakatabi kang ale na kasama dyunanaks nia. Biglang sumuka at nasukahan pa damit mo. What a scene! What a smell! Nadudu-al k n din! At babaligtad tlga sikmura mo!
  4. Sakay ka ng LRT/MRT. Punong-puno. Xmpre, standing k na at ala man lang ngmagndang loob na ADAN para paupuin ka. Nakatabi mo may ANGHIT! Putcha! Nakakahilong amoy! Mas masahol pa sa pinaghalo-halong panis na pagkain! Nangitim ka na sa pagpigil ng paghinga mo. Di nman pde na exhale kalng. Ang kaso pa nito di ka nabiyayaan ng height ng magsabog ng katangkaran si Lord. Sapol sa ilong mo ang kasula-sulasuk na amoi! Ehwness!
  5. Scene: Sa elevator or air-conditioned room. Ang biglaang pagsasabog ng lagim ng mga taong kalalafang lang ng kamote, sampalok at malapit na mapanis na pagkain na sa pag-aarimuhunan e kinain pa din. Kakasukang amoy! Patawarin!
  6. Reporting period. Maaga kang pumasok kasi may abiso na mawawalan ng daloy ng current sa upis nyo. Nasa kalagitnaan ka plang ng biglang nagdilim ang paligid mo. Tut! Tut! Tut!  Type ka pa rin kc nde pa tapos. Until that sound fades. UPS. Sarap ibato! Alang kwenta. Kelangan pa din ng support ng kuryente para gumana, for just a couple of seconds. Tsk Tsk Tsk!
  7. Sabihan kang ala kang alam thru a phone conversation with  a guy u haven’t seen in person. Putcha! Sarap magmura! E kung sia nga nde nia alam tungkol sa mga tsetse buretse ng buhay nia, ako pa ba makaalam nun?! Hell!
  8. Iparamdam sau na ala kang kwenta ng mga taong nakapaligid sa iyo. Na you cud make someone’s life miserable. And the worst of it all, accusing you that you want somebody’s life end at that very moment. Dinaig mo pa ung pakiramdam ng mga suspect sa kasong murder.
  9. Iparamdam sau na dinadaya mo sila at di mo ginagawa ang trabaho ng maayos. Isisi sa iyo ang kasalanan ng ibang tao.
  10. Pagbintangan ka na sinungaling ka! Tas ngingisi-ngisi pa!
  11. Sabihan ka ng “grow up!”. Saksak mo sa baga mo ang grow up mo!
  12. Matapos mong maglinis ng kwarto mo tas ang kasama mo e alang pakialam na nagkakalat ng basura ng pinagkainan nia. Kahit pa may nakalaan ng plastic para sa garbage, makukat-mukat mo e may naghilera ng pulang langgam sa sahig papunta sa higaan mo. Kaya tuloy paggising mo isang umagang may pasok ka e makapal pakiramdam mo sa isang mata mo. Namaga na sa kagat ng langgam. Kahit ala  kang kabalak balak lumiban, e di ka nakapasok kc nagmukha k ng half-half. (half Chinese/half pinay). At kinabukasan, dahil sawa na sa mata mo, likod mo nmn ang tinira at kinagat. Kaitim pa mandin ng peklat!
  13. Mgcompose ka ng txt tas nakita mo na
    mali
    ung recipient. Kahit pindutin mo makailang beses ang cancel, alang kwenta kc ang sabi sau ng phone mo, “message sent”. Naglagay pa ng cancel! Bistado ka tuloy sa imong sikreto! Patay tau jan!
  14. Masnatch bag mo while riding on a passenger jeep at ala kang nagawa at nasabi man lang kungdi, “ang bag ko.” Mejo pabulong pa un ha. Tumigil nga ang jeep pero, ala lang…
  15. Mahulog ang Phone mo from 
    ur 
    pocket na nde mo namalayan. Twice na to nangyari at ala kang kadala-dala hanggang ngaun.
  16. Punta ka na sa kwarto to sleep tas biglang may kung anung lilipad lipad sa loob ng kwarto mo. BAT! Waaaaaaaaaaaaah! Tas ala ka pang kabit na kulambo. At ala kang nagawa kungdi magtalukbong ng kumot na maigsi para lang nde ka madapuan ng kabag. Kahit pawisan ka na e di k p rin tumatayo kc feeling mo eh, pagsilip mo p lang e yan n nmn cia at lilipad punta sau. Makikiramdam ka. Hanggang sa madaling araw nap la at mulat k p rin. Kinabukasan, welcome “eye bags”.
  17. Mega kwento ka sa isang kaibigan. As in mala telenovelang istorya ang iyong naitype. Super excited ka pa na mabasa kinabukasan ang reply nia. Tas pg-open mo ng reply nia… “crap”. What the %^%&&^$#$@#%%I&!
  18. Finding out that the person u have learned to love is going to be a father. At di ikaw ang ina kungdi sa ibang gurlalush! Crying to death ang lola mo sa harap ng PC na nde k nmn macomfort-comfort kahit gatiting. Kahit gusto mo umatungal, e ala kang magawa kungdi hayaang dumaloy sa iyong pisngi ang luha… one by one… pati na sipon mo, ganun din. Then u asked urself, “WHY?”
  19. Maiwan ka ng last trip. Literally and not.
  20. After mo bumili ng favorite mong book on a regular price, ipagpapahili mo sa kapatid mo, tas sasabihin nalng nia… “sale yan sa Book 
    Sale
    . Di mo ba nakita? Pagkamura!” Oh Man!
  21. Papatak ang ulan and 
    ur 
    wearing 
    ur 
    white pants and u do not have payong or anything to cover u up.
  22. Pagpara mo e di narinig ng driver sa kalakasan ng sounds nia. Kaya yun, sulit na sulit ang binayad mo s knya kc nakalampas ka na sa bababaan mo ng pagkalayu-layo. Ang isa pa e sa LRT. Sa dami ng taong sakay, the next stop wud be 
    ur 
    destinations pero di ka makausad ng ayus. Kaya yun, nxt terminal ka na tas ala kang choice kungdi bumalik. Thru PUJ o LRT? Kahit saan bsta di ka late!
  23. Makupasan ang pinakapaborito mong damit!
  24. Ngatngatin ng magkapatid na Mickey at Minnie ang gamit mo pati damit! Di pa nakuntento dun, ginawa pang CR gamit mo. Nak-nang!
  25. Makahanap ka sa gabundok na damit ng type mo pero alang available na size. Yeah Ryt! 
    Sale 
    nga nmn…
  26. Ipahanap sau hard copy sa santambak na papers na nde sorted only to find out na nasa pinakailalim pla kailangan mo. U should have done it the other way around. Sabi ko nga! I should have known!
  27. Bili ka ng bili ng ballpen para lamang mawala. Kahit pa ba mura lang un. I got it from my pocket kaya! Kabwisit. Kahit pa nga nilagyan mo na lahat ng “stolen from atsu tsutsu!” nakah! Umasa ka pang babalik un!
    NO WAY!
  28. Pagbili ng CPhone tas after a day or two, malalaman mo na bumaba na kagad presyo ng hinayupak. Tas may mga free pa!
  29. Mag-uwe ng diskette only to find out na sira pla ung diskette. Mega back-up ka pa nmn. DAMN!
  30. Denied na CC applications for the nth time! Iyung iyu na!
Ang inyong natunghayan at nabasa ay ilang lamang sa napakaraming karanasan ng may-akda. May mangilan-ngilan po na pawing kathang-isip lamang (na kesyo kunwari naranasan nia) pero nangyayari tlga sa tunay na buhay. Salamat po ng madami sa panahong ginugol nyo. Hanggang sa susunod….